Keywords
How to Cite
Abstract
Ushbu maqolada perranat ioni (ReO₄⁻)ning tuzilishi, kimyoviy va fizik xossalari, sanoat hamda ilmiy amaliyotdagi o‘rni yoritilgan. Perranat ionining tetraedrik fazoviy strukturasi, dπ–pπ gibrid orbital bog‘lanishlari va oksidlovchi xususiyatlari tahlil qilingan. Shuningdek, uning tibbiyotdagi radionuklid terapiya yo‘nalishlaridagi qo‘llanilishi, ekologik xavfsizligi va ehtiyot choralariga ham alohida e’tibor qaratilgan. Maqola perranat ionining zamonaviy kimyo va texnologiyalar uchun ahamiyatini ilmiy asosda yoritib beradi.
References
1. Greenwood, N. N., & Earnshaw, A. (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann.
2. Cotton, F. A., Wilkinson, G., Murillo, C. A., & Bochmann, M. (1999). Advanced Inorganic Chemistry (6th ed.). Wiley-Interscience.
3. Miessler, G. L., Fischer, P. J., & Tarr, D. A. (2014). Inorganic Chemistry (5th ed.). Pearson.
4. Jolly, W. L. (1984). Modern Inorganic Chemistry (2nd ed.). McGraw-Hill.
5. Nash, K. L. (1993). "The Chemistry of Rhenium and Technetium: A Review of the Structural and Reactivity Features of Their High Oxidation States." Chemical Reviews, 93(3), 455–489.
6. IAEA (International Atomic Energy Agency). (2009). Production of Long Lived Parent Radionuclides for Generators: 68Ge, 82Sr, 90Sr and 188W. Vienna.
7. Mamatov E. M., Xamidov B. A. (2009). Umumiy va noorganik kimyo. Toshkent: O‘zbekiston Milliy Ensiklopediyasi nashriyoti.
8. Xolmatov M. T., To‘rayev T. X., Rajabov A. R. (2005). Noorganik kimyo (I qism). Toshkent: O‘zMU nashriyoti.
9. To‘xtayev N. T. (2012). Noorganik kimyodan masalalar va mashqlar. Toshkent: Fan nashriyoti.
10. Yusupova M. I., Abduazizov M. M. (2018). “VII guruh elementi – Rheniumning yuqori oksidlanish holatidagi birikmalari haqida.” O‘zbekiston kimyo jurnali, №3, 45–50-betlar.