Abstract
Ushbu ilmiy maqola o‘zbek adabiyotining yirik namoyandasi Abdulla Qodiriyning serqirra ijodiga, xususan, uning asarlarida xalq maqollaridan foydalanish mahoratiga bag‘ishlangan. Qodiriy o‘z roman va hikoyalarida xalq donoligini, milliy ruhni aks ettirishda maqollardan mohirona foydalangan. Maqolada Qodiriy asarlaridagi maqollarning badiiy-estetik funksiyalari, ularning obrazlar xarakterini ochishdagi, voqea-hodisalarni ta’sirchan tasvirlashdagi o‘rni tahlil qilinadi. Muallifning “O‘tgan kunlar”, “Mehrobdan chayon” kabi mashhur asarlaridan aniq misollar keltirilgan holda, maqollarning matndagi semantik va stilistik yuklamasi atroflicha o‘rganiladi. Tadqiqot natijalari Qodiriyning til boyligidan va xalq og‘zaki ijodidan nechog‘lik chuqur bahramand bo‘lganini ko‘rsatadi. Bu esa o‘z navbatida, uning asarlarining o‘zbek xalqi uchun qadr-qimmatini yanada oshiradi hamda bugungi kun adabiyotshunosligi uchun muhim ahamiyat kasb etadi.
References
[1] Normatov, U. (2007). Qodiriy dahosi. Sharq nashriyoti.
[2] Karimov, N. (2010). Abdulla Qodiriy ijodiyoti. Fan va texnologiya.
[3] Hoshimov, O. (2005). O‘zbek adabiyoti tarixi. O‘qituvchi.
[4] Yo‘ldoshev, Q. (2018). Qodiriyning badiiy mahorati. Akademnashr.
[5] Rustamov, A. (2015). Maqollar – xalq donoligi. G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uyi.
[6] Adizov, B. (2012). O‘zbek tilida maqollarning semantik tahlili. Fan nashriyoti.