Abstract
Ushbu maqolada o‘zbek va nemis tillarida hayvon hamda o‘simlik obrazlari ishtirokidagi paremiyalar lingvomadaniy jihatdan tahlil qilinadi. Paremiyalarning semantik xususiyatlari, milliy tafakkurdagi obrazli ifodalar, ularning madaniy kod sifatidagi o‘rni o‘rganiladi. Tarjima jarayonida uchraydigan asosiy muammolar – ekvivalentlik, konnotativ tafovut va madaniy moslik masalalari misollar asosida tahlil qilinadi. Shuningdek, maqolada funksional va kontekstual tarjima strategiyalari asoslanadi.
References
1. Abduazizov, A. (2007). Tilshunoslikka kirish. Toshkent: O‘zMU nashriyoti.
2. Abdurahmonov, A. (2008). O‘zbek maqollarining stilistik xususiyatlari. Toshkent: Fan.
3. Ahmedova, Z. (2015). O‘zbek xalq maqollarida obrazlilik va mentalitet. Toshkent: Akademnashr.
4. Hojimatov, X. (2010). Qiyosiy adabiyotshunoslik. Toshkent: O‘zbekiston.
5. Jo‘rayev, M. (2012). Til va madaniyat: lingvomadaniyatshunoslik asoslari. Toshkent: Akademnashr.
6. Karimov, M. (2019). O‘zbek xalq maqollarining lingvokulturologik tahlili. Toshkent: Fan va texnologiya.
7. Mamajonov, A. (2003). O‘zbek tilining frazeologik lug‘ati. Toshkent: O‘qituvchi.
8. Mirzayev, M. (1986). O‘zbek tilining frazeologiyasi. Toshkent: O‘qituvchi.
9. Qodirova, S. (2016). Paremiyalarning milliy-madaniy xususiyatlari. Toshkent: Ilm Ziyo.
10. Umarova, M. (2020). Hayvon obrazlari orqali xalq tafakkurini aks ettirish. Toshkent: Yangi asr avlodi.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
