Abstract
Mazkur maqolada kommunikativ tilshunoslikning nazariy asoslari va uning zamonaviy rivojlanish tendensiyalari ilmiy jihatdan tahlil qilinadi. Tadqiqotda tilning kommunikativ funksiyalari, nutq aktlari nazariyasi, diskurs va pragmatika kabi muhim tushunchalar yoritilgan. Shuningdek, kommunikativ kompetensiyaning shakllanishi va uning muloqot samaradorligidagi o‘rni ochib berilgan. Maqolada zamonaviy raqamli kommunikatsiya vositalarining til va nutq jarayoniga ta’siri ham ko‘rib chiqilib, kommunikativ tilshunoslikning amaliy ahamiyati asoslab berilgan. Olingan natijalar tilni kontekst va vaziyat bilan bog‘liq holda o‘rganish zarurligini ko‘rsatadi.
References
1. Saussure, F. de. (1983). Course in General Linguistics. London: Duckworth.
2. Halliday, M. A. K. (1978). Language as Social Semiotic: The Social Interpretation of Language and Meaning. London: Edward Arnold.
3. Hymes, D. (1972). “On Communicative Competence.” In: Sociolinguistics. Harmondsworth: Penguin.
4. Austin, J. L. (1962). How to Do Things with Words. Oxford: Oxford University Press.
5. Searle, J. R. (1969). Speech Acts: An Essay in the Philosophy of Language. Cambridge: Cambridge University Press.
6. Leech, G. (1983). Principles of Pragmatics. London: Longman.
7. Brown, G., & Yule, G. (1983). Discourse Analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
8. Crystal, D. (2001). Language and the Internet. Cambridge: Cambridge University Press.
