Abstract
Ushbu maqola XV asr chig‘atoy adabiyotining yirik namoyandasi Atoiy ijodida sinekdoxaning qo‘llanilish xususiyatlariga bag‘ishlangan. Maqolada muallif g’azallarining inson tanasi a’zolari, tabiat hodisalari, diniy ramzlar va tarixiy tushunchalarni
ifodalashda qism-butun munosabatlariga asoslangan ko‘chma ma’nolardan qanday foydalangani chuqur tahlil qilingan. Maqolada Atoiyning estetik tasavvurlarini shakllantirishda sinekdoxaning semantik yuklamasi, uning metafora va metonimiyadan farqli jihatlari hamda tasavvufiy-falsafiy mazmunni ochib berishdagi o‘rni yoritilgan.
References
1. Сайфиддин Сайфуллох. Девони шайхзода Атойи. –Т.: Фан, 2008. –320б.
2.Aliqulov T. Ma’nolarning sinekdoxa yo‘li bilan farqlanishi. “O‘zbek tili va adabiyoti”, 1992. 2. –B. 62-67.
3.Камолов Ф. Семасиология. Ҳозирги ўзбек адабий тили – Тошкент: Фан, 1966. 130 б. 41
4. Миртожиев М. Ўзбек тилида полисемия. – Тошкент: Фан, 1975. – 140 б.
5. Миртожиев М. Ўзбек тили семасиологияси. – Тошкент, 2000. – 158 б.