Abstract
Mazkur maqolada ilmiy va amaliy tadqiqotlar jarayonida muammoning qo‘yilishi, uni ishlash hamda rivojlantirish masalalari nazariy-metodologik jihatdan tahlil qilinadi. Tadqiqotda muammo tushunchasining epistemologik mohiyati, ilmiy izlanishdagi funksiyasi va muammoni aniqlashdan boshlab, uni yechishga yo‘naltirilgan konseptual modellarni ishlab chiqish jarayoni izchil yoritiladi. Muammoni to‘g‘ri qo‘yish ilmiy natijaning sifati va ishonchliligini belgilovchi asosiy omil sifatida talqin qilinadi. Shuningdek, muammoni ishlash va rivojlantirish jarayonida mantiqiy tahlil, empirik kuzatuv va nazariy umumlashtirish o‘rtasidagi uzviy bog‘liqlik ochib beriladi. Maqolada muammoning dinamik xarakterga ega ekanligi, ya’ni ilmiy taraqqiyot davomida qayta talqin qilinishi va chuqurlashib borishi asoslanadi. Tadqiqot natijalari ilmiy izlanish metodologiyasini takomillashtirishda muhim nazariy asos bo‘lib xizmat qiladi.
References
1. Box G. E. P., Hunter W. G., Hunter J. S. Statistics for Experimenters. – New York: Wiley, 2005. – 672 p.
2. Montgomery D. C. Design and Analysis of Experiments. – Hoboken: Wiley, 2017. – 752 p.
3. Saltelli A., Ratto M. Global Sensitivity Analysis. – Chichester: Wiley, 2008. – 304 p.
4. Dorf R. C., Bishop R. H. Modern Control Systems. – Boston: Pearson, 2016. – 1120 p.
5. Abdullayev A. Matematik modellashtirish asoslari. – Toshkent: Fan va texnologiya, 2019. – 320 b.
6. To‘xtasinov R. Optimallash va boshqaruv nazariyasi. – Toshkent: Iqtisod-Moliya, 2020. – 288 b.
