Keywords
How to Cite
Abstract
Mazkur maqolada XX asr oxiri – XXI asr boshlarida o‘zbek sheʼriyatining yorqin vakillaridan biri Omon Matjon ijodiga xos bo‘lgan an’anaviylik va yangilik uyg‘unligi tahlil etiladi. Shoirning badiiy-estetik qarashlari, milliy ruhga sodiqligi bilan bir qatorda zamonaviy obrazlar va poetik mushohadalarni muvaffaqiyatli uyg‘unlashtira olgani ilmiy asosda ko‘rsatib beriladi. Unda Omon Matjonning she’riy uslubi, folklor va mumtoz adabiyot an’analaridan ilhom olgan holda yangicha poetik olam yaratgani, zamonaviy o‘zbek she’riyatida yangi bir badiiy bosqichga asos solgani ilmiy-nazariy yondashuv asosida yoritiladi.
References
1. Omon Matjon. Tashrif. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriyoti, 1986. – 64 b.
2. Omon Matjon. Haqqush qichqirig‘i. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriyoti, 1997. – 112 b.
3. Omon Matjon. Odamning soyasi quyoshga tushdi. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uyi, 2004. – 128 b.
4. Haqqulov I. Adabiyot va haqiqat. – Toshkent: Yozuvchi, 2009. – 240 b.
5. Qodirova G. Zamon va she’riyat: yangi avlod ijodiga nazar. // O‘zbek tili va adabiyoti. – 2002. – №2. – B. 17–22.
6. Azamova M. Omon Matjon poetikasida afsona va timsollar. // Filologiya masalalari. – 2019. – №3. – B. 45–51.
7. Shukurova Sh. O‘zbek yangi she’riyati: badiiy tafakkur taraqqiyoti. – Toshkent: Fan, 2021. – 220 b.
8. Jo‘rayeva S. She’riyatda an’ana va innovatsiya muammosi. // Adabiy tadqiqotlar. – 2016. – №1. – B. 30–37.
9. Karimov I.A. Yuksak ma’naviyat – yengilmas kuch. – Toshkent: Ma’naviyat, 2008. – 168 b
