Abstract
Mazkur maqolada animizmning o‘zbek jamiyatida saqlanib qolgan elementlari tarixiy, etnografik va madaniy-antropologik nuqtai nazardan kompleks tahlil qilinadi. Tadqiqotda animistik qarashlarning qadimgi turkiy dunyoqarash tizimi, islomdan oldingi e’tiqodiy qatlam hamda keyinchalik shakllangan sinkretik diniy-madaniy an’analar bilan o‘zaro uyg‘unlashuvi ilmiy asosda yoritiladi. Shuningdek, xalq og‘zaki ijodi, marosim va udumlar, muqaddas joylarga sig‘inish, tumor va ramziy predmetlar bilan bog‘liq tasavvurlar animistik tafakkurning zamonaviy jamiyat ongidagi transformatsiyalashgan shakllari sifatida talqin etiladi.
References
1. Tylor E. B. Primitive Culture. – London: John Murray, 1871.
2. Frazer J. G. The Golden Bough. – London: Macmillan, 1890.
3. Eliade M. The Sacred and the Profane: The Nature of Religion. – New York: Harcourt, 1959.
4. Lévi-Strauss C. Structural Anthropology. – New York: Basic Books, 1963.
5. Malinowski B. Magic, Science and Religion. – Boston: Beacon Press, 1948.
6. Karimov U. O‘zbek xalqining qadimiy e’tiqodlari va marosimlari. – Toshkent: Fan, 2007.
7. Asqarov A. O‘zbek xalqining etnogenezi va etnik tarixi. – Toshkent: Universitet, 2007.
8. Rasulov H. O‘zbek xalq og‘zaki ijodi va mifologiyasi. – Toshkent: Sharq, 2010.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
