Abstract
Ushbu maqolada nogironligi bo‘lgan shaxslarning o‘z-o‘zini baholash darajasi va ularga ko‘rsatiladigan ijtimoiy qo‘llab-quvvatlash o‘rtasidagi bog‘liqlikning psixologik asoslari tahlil qilinadi. Tadqiqotda o‘z-o‘zini baholashning shaxs psixologik holati, ijtimoiy moslashuvi hamda hayot sifati bilan uzviy aloqadorligi yoritilgan. Shuningdek, oilaviy, do‘stona va institutsional qo‘llab-quvvatlashning nogironligi bo‘lgan shaxslarning o‘ziga bo‘lgan ishonchi, motivatsiyasi va ijtimoiy faolligiga ta’siri ilmiy manbalar asosida ko‘rib chiqilgan. Tadqiqot natijalari ijtimoiy qo‘llab-quvvatlash darajasi yuqori bo‘lgan shaxslarda ijobiy o‘z-o‘zini baholash ko‘rsatkichlari ham yuqori bo‘lishini ko‘rsatadi. Maqolada nogironligi bo‘lgan shaxslarning psixologik farovonligini oshirishda kompleks psixologik va ijtimoiy yordam tizimini takomillashtirish bo‘yicha tavsiyalar ishlab chiqilgan.
References
1. Rosenberg M. Society and the Adolescent Self-Image. Princeton University Press, 1965.
2. Bandura A. Self-Efficacy: The Exercise of Control. New York: Freeman, 1997.
3. Vygotsky L.S. Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Harvard University Press, 1978.
4. Sarason I.G., Sarason B.R., Pierce G.R. Social Support: An Interactional View. New York: Wiley, 1990.
5. Zimet G.D., Dahlem N.W., Zimet S.G., Farley G.K. The Multidimensional Scale of Perceived Social Support // Journal of Personality Assessment. – 1988. – Vol. 52(1). – P. 30–41.
6. World Health Organization. World Report on Disability. Geneva: WHO Press, 2011.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.