Abstract
Ushbu maqolada VIII–XV asrlarda islom sivilizatsiyasi hududlarida yuzaga kelgan ilmiy-madaniy yuksalishning mazmun-mohiyati, uning tarixiy shart-sharoitlari va jahon fani taraqqiyotidagi oʻrni tahlil qilinadi. Bagʻdoddagi “Baytul-hikma”, Xorazm Maʼmun akademiyasi, Samarqand va Qohira kabi ilmiy markazlarda shakllangan aniq fanlar, tibbiyot, falsafa va meʼmorchilik sohasidagi yutuqlar koʻrib chiqiladi. Shuningdek, islom olimlarining antik yunon merosini saqlab qolish va rivojlantirishdagi xizmati, ularning keyinchalik jahon ilm-faniga qoʻshgan hissasi yoritiladi. Tadqiqotda tarixiy-qiyosiy va manbashunoslik tahlili usullaridan foydalanilgan.
References
1. Saliba G. Islamic Science and the Making of the European Renaissance. – Cambridge: MIT Press, 2007.
2. Ahmedov A. Oʻrta Osiyolik olimlarning jahon fani taraqqiyotiga qoʻshgan hissasi. – Toshkent: Fan, 2004.
3. Turner H.R. Science in Medieval Islam: An Illustrated Introduction. – Austin: University of Texas Press, 2010.
4. Хайруллаев М.М. Уйғониш даври ва Шарқ мутафаккирлари. – Тошкент: Ўзбекистон, 2002.
5. Lyons J. The House of Wisdom: How the Arabs Transformed Western Civilization. – New York: Bloomsbury Press, 200

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.